Salony medyczne Life+

Dla zarejestrowanych

Alergia u dzieci na wiosnę

Alergiczny nieżyt nosa spowodowany przez pyłki roślin jest inaczej nazywany katarem siennym lub pyłkowicą. 

W Polsce chorych uczulają najczęściej pyłki traw (np. wiechlina łąkowa, kupkówka pospolita, kostrzewa łąkowa, tymotka łąkowa i żyto), chwastów (np. bylica pospolita, babka lancetowata ) oraz drzew (np. brzoza, leszczyna jesion, wierzba, dąb).
Typowymi objawami pyłkowicy są:

  • wodnisty wyciek z nosa
  • kichanie (zwłaszcza seryjne)
  • świąd oraz zaczerwienienie nosa
  • rzadziej - zatkanie nosa.

Charakterystyczne są objawy ze strony oczu – łzawienie, zaczerwienienie, świąd, obrzęk powiek. Może im towarzyszyć świąd uszu i gardła. Objawy te pojawiają się pod wpływem kontaktu z pyłkami roślin, np. podczas spaceru po kwitnącym sadzie lub łące.

 

W przypadku występowania objawów nasuwających podejrzenie alergii, należy zgłosić się do lekarza pierwszego kontaktu, który skieruje do specjalisty  alergologa.
Na rozpoznanie alergicznego nieżytu nosa wskazuje pojawianie się podanych powyżej jego objawów pod wpływem kontaktu z określonymi alergenami. W pyłkowicy charakterystyczny jest nawrót dolegliwości
w tych samych miesiącach roku i objawy ze strony oczu. Wyciek z nosa, jego zatkanie czy kichanie są objawami występującymi w wielu typach kataru. Najwięcej trudności sprawia odróżnienie pyłkowicy od przeziębienia czy bakteryjnego zapalenia zatok, Poza tym istnieją nieżyty nosa wywołane lekami (np. [aspiryną] czy lekami przeciwnadciśnieniowymi), czynnikami drażniącymi (np. ostrymi przyprawami – tzw. zespół chińskiej kuchni, suchym i zimnym powietrzem – tzw. nos narciarza) 
Niekiedy lekarz podczas badania może wykryć zmiany mogące być wynikiem alergicznego nieżytu nosa. Podejrzenie tej choroby potwierdzają dodatnie wyniki wykonanych przez alergologa testów skórnych
z alergenami wziewnymi lub, rzadziej, oznaczenie miana swoistych IgE.


Jakie są sposoby leczenia?

Jak w każdej chorobie alergicznej konieczne jest unikanie przez chorego alergenów. Ulgę może przynieść także regularne płukanie nosa i przemywanie oczu (np. solą fizjologiczną czy specjalnymi preparatami dostępnymi bez recepty).
Najskuteczniejszymi lekami zwalczającymi objawy alergicznego nieżytu nosa są glikokortykosteroidy donosowe. Szczyt działania leki te osiągają po około 7—10 dniach. Należy je stosować regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy się obawiać nawet długotrwałego leczenia – nowoczesne preparaty działają w miejscu podania i wchłaniają się w znikomym stopniu do krwi, dzięki czemu nie wywołują objawów ogólnych (np. otyłości, nadciśnienia czy cukrzycy, czego często obawiają się chorzy)
Zalecenia dotyczące techniki stosowania glikokortykosteroidów donosowych w formie aerozolu u chorych z alergicznym nieżytem nosa:

  • Głowę trzymaj w naturalnej, pionowej pozycji
  • Oczyść nos z wszelkiej gęstej i nadmiernej wydzieliny śluzowej poprzez delikatne wydmuchanie nosa
  • Włóż końcówkę urządzenia aplikującego do nosa
  • Skieruj aplikator bocznie, do boku, w stronę przeciwna w stosunku do przegrody nosa lub w kierunku zewnętrznej części oka/w kierunku ucha po tej samej stronie. (Jeśli to możliwe użyj prawej ręki do aplikacji leku w lewym przewodzie nosowym a lewej do podania leku w prawym przewodzie nosowym, tak, aby pokierować lek z dala od przegrody nosa
  • Uruchom dozownik leku tak jak jest to zalecane przez producenta i podaj liczbę dawek zaleconych przez lekarza.
  • Delikatnie wciągnij powietrze nosem w trakcie podawania leku.
  • Wypuść powietrze nosem

Do leków zmniejszających kichanie, łzawienie i świąd nosa i oczu, należą leki przeciwhistaminowe. Można je stosować w postaci tabletek lub kropli do nosa lub oczu. Eksperci zalecają stosowanie w alergicznym nieżycie nosa wyłącznie leków przeciwhistaminowych II generacji. 
Jeśli udowodni się związek określonego alergenu pyłku z objawami pyłkowicy, można zastosować immunoterapię – tzw odczulanie - metodę polegającą na podawaniu (zwykle pod postacią wstrzyknięć podskórnych, a obecnie także podjęzykowo) małych, stopniowo zwiększanych dawek tego alergenu przez 3—5 lat Wykazano korzyści kliniczne z odczulania m.in. na pyłki traw, drzew i chwastów, zarodniki grzybów pleśniowych z rodzin Alternaria i Cladosporium oraz roztocze kurzu domowego. U większości chorych immunoterapia zmniejsza objawy pyłkowicy oraz zapotrzebowanie na leki i może zapobiec rozwojowi astmy oskrzelowej.
Donosowe leki obkurczające naczynia nosa, często dostępne bez recepty, należy stosować tylko 3—5 dni – ich nadużywanie może prowadzić do nasilenia zatkania nosa.
U części chorych po wielu latach trwania alergicznego nieżytu nosa (częściej dotyczy to pyłkowicy) objawy zmniejszają się lub przemijają. Prawidłowe leczenie umożliwia normalne życie – dzieci mogą chodzić do szkoły i nie opuszczać zajęć, a dorośli chorzy z leczoną alergią – pracować.